Wiosna to trudny okres dla osób z alergią. W powietrzu pojawiają się pyłki drzew, a do najbardziej dokuczliwych należą obecnie wierzba, jesion i brzoza. Drzewa te są bardzo rozpowszechnione i rosną nie tylko w lasach oraz na terenach podmokłych, ale również w parkach, przy ulicach, na osiedlach i w pobliżu domów. Oznacza to, że osoby uczulone mają kontakt z alergenami praktycznie podczas codziennych spacerów, drogi do pracy czy szkoły.

Marzec to okres nasilającego się pylenia topoli w Polsce. Drzewa te rozpoczynają uwalnianie pyłku już w lutym, a sezon pylenia utrzymuje się zwykle do pierwszej połowy kwietnia. W tym czasie w powietrzu może pojawiać się znaczna ilość pyłku, który – choć rzadziej niż pyłek niektórych innych drzew powoduje alergię – może przyczyniać się do nasilenia objawów u osób wrażliwych.

Marzec to okres intensywnego pylenia leszczyny w Polsce. Choć krzew ten rozpoczyna pylenie już w styczniu, to właśnie na przełomie lutego i marca stężenie jego pyłku w powietrzu często osiąga wysokie wartości. Dla wielu alergików oznacza to początek sezonu objawów uczuleniowych związanych z pyłkami drzew. Leszczyna jest rośliną wiatropylną, dlatego jej pyłek może rozprzestrzeniać się na duże odległości.

Marzec to okres wyraźnego nasilenia pylenia olszy w Polsce. Choć drzewo rozpoczyna pylenie już w styczniu, to właśnie w marcu stężenie jego pyłku w powietrzu najczęściej osiąga najwyższe wartości.

Grudzień i styczeń to miesiące wytchnienia od pylenia – w powietrzu praktycznie nie występują już pyłki roślin. Jedynymi naturalnymi alergenami, które mogą jeszcze występować w śladowych ilościach, są zarodniki grzybów pleśniowych z rodzaju Cladosporium i Alternaria – szczególnie w wilgotnych, niewietrzonych pomieszczeniach.

Chociaż większość roślin już zakończyła sezon pylenia, alergikom nie od razu przestaje być łatwiej. W listopadzie w powietrzu nadal mogą występować zarodniki pleśni, głównie Cladosporium i Alternaria, aż do pierwszych silniejszych przymrozków.