Marzec to okres wyraźnego nasilenia pylenia olszy w Polsce. Choć drzewo rozpoczyna pylenie już w styczniu, to właśnie w marcu stężenie jego pyłku w powietrzu najczęściej osiąga najwyższe wartości.

Wraz z pierwszymi cieplejszymi dniami do atmosfery uwalniane są duże ilości pyłku, co dla wielu alergików oznacza początek wiosennego sezonu objawów uczuleniowych. Olsza należy do roślin wiatropylnych, dlatego jej pyłek łatwo rozprzestrzenia się w powietrzu i może być przenoszony na duże odległości.
Olsza (Alnus Mill.) to drzewo liściaste z rodziny brzozowatych. Jest gatunkiem bardzo dobrze przystosowanym do wilgotnych siedlisk i często rośnie w pobliżu rzek, jezior, na torfowiskach oraz w lasach łęgowych.
W Polsce olsza jest drzewem powszechnie występującym zarówno w środowisku naturalnym, jak i w parkach czy zadrzewieniach śródpolnych. Jej kwiaty tworzą charakterystyczne kotki, które w okresie przedwiośnia uwalniają do powietrza duże ilości drobnego pyłku.
Pyłek olszy należy do jednych z najsilniejszych alergenów wczesnowiosennych. Już niewielkie jego stężenie w powietrzu może powodować objawy alergii wziewnej u osób uczulonych.
Sezon pylenia olszy w Polsce rozpoczyna się bardzo wcześnie – często jeszcze zimą.
W marcu stężenie pyłku olszy w powietrzu może być bardzo wysokie, szczególnie w okresach ciepłej i suchej pogody.
Olsza występuje na terenie całej Polski, jednak szczególnie często spotykana jest w miejscach o podwyższonej wilgotności gleby.
Najwięcej drzew tego gatunku rośnie:
Ze względu na sposób rozprzestrzeniania się pyłku przez wiatr jego obecność odczuwalna jest jednak praktycznie w całym kraju, również w dużych miastach.
Stężenie pyłku olszy zmienia się w ciągu dnia i zależy od warunków pogodowych.
Najczęściej:
Największe ilości pyłku obserwuje się podczas słonecznej, suchej i wietrznej pogody, kiedy drobne ziarna łatwo unoszą się w powietrzu.
U osób uczulonych kontakt z pyłkiem może wywoływać typowe objawy alergii wziewnej, takie jak:
Alergia na olszę często współwystępuje z uczuleniem na inne drzewa z tej samej rodziny, szczególnie brzozę i leszczynę.