Choć alergia kojarzy się przede wszystkim z układem odpornościowym, coraz więcej badań wskazuje, że istotną rolę w jej przebiegu odgrywa również… układ nerwowy. Przewlekły stres, napięcie emocjonalne i brak regeneracji mogą wpływać na nasilenie objawów alergii – od kataru siennego, przez atopowe zapalenie skóry, aż po astmę.

Stres jako czynnik zaostrzający alergię
W momencie stresu nasz organizm uruchamia tzw. oś HPA (podwzgórze–przysadka–nadnercza), prowadząc do wyrzutu kortyzolu, adrenaliny i cytokin prozapalnych. O ile w sytuacji krótkotrwałego stresu mechanizm ten jest naturalną reakcją obronną, o tyle jego przewlekła aktywacja może doprowadzić do rozregulowania układu immunologicznego. U alergików skutkuje to zwiększoną reakcją na alergeny – nawet w niewielkich dawkach.
Badania pokazują, że u osób z atopowym zapaleniem skóry egzema może się zaostrzać w okresach silnego stresu. Podobne obserwacje dotyczą chorych na astmę – stres emocjonalny może prowadzić do skurczu oskrzeli i duszności, niezależnie od ekspozycji na alergeny.
Psychoneuroimmunologia – łącznik między stresem a alergią
Psychoneuroimmunologia to dziedzina nauki badająca powiązania między psychiką, układem nerwowym a odpornościowym. Z jej perspektywy emocje – zwłaszcza lęk, frustracja czy poczucie bezradności – mogą wpływać na funkcjonowanie układu odpornościowego. U alergików oznacza to często silniejsze reakcje zapalne, większy świąd skóry, trudniejsze do opanowania objawy astmatyczne lub problemy z zasypianiem przez wodnisty katar i kaszel.
Czy redukcja stresu może pomóc alergikom?
Coraz więcej lekarzy i psychologów zwraca uwagę na potrzebę holistycznego podejścia do leczenia alergii. Obok farmakoterapii i unikania alergenów warto wdrożyć również elementy zarządzania stresem:
Choć techniki te nie zastąpią leczenia alergii, mogą je skutecznie wspierać i poprawiać jakość życia pacjentów.
Dzieci i młodzież szczególnie wrażliwi
U najmłodszych stres szkolny, problemy z adaptacją czy napięcia rodzinne mogą manifestować się nawrotem alergii skórnych czy trudnościami oddechowymi. Dlatego w przypadku przewlekle chorujących dzieci warto zadbać o ich dobrostan emocjonalny i uczyć je metod samoregulacji – np. poprzez zabawę, bajki relaksacyjne czy wspólne ćwiczenia oddechowe.
Podsumowanie
Stres nie wywołuje alergii, ale może znacząco ją pogarszać. Holistyczne podejście, obejmujące nie tylko leczenie farmakologiczne, ale i zarządzanie stresem, może pomóc wielu pacjentom lepiej kontrolować objawy, poprawić komfort życia i zapobiegać nawrotom dolegliwości. Alergia to nie tylko sprawa ciała – to także opowieść o emocjach, napięciu i codziennym funkcjonowaniu.
Bibliografia
Copyright by UCB/VEDIM 2025. Wszystkie prawa zastrzeżone. Data oprac. 2025 09 PL-ZI-2500030


